Zbigniew Rosner „Roger”, sierżant, odznaczony KW, urodził się w dniu 26 lipca 1927 r. w Grodnie, w rodzinie dyplomowanego majora artylerii Franciszka Rosnera (zamordowanego przez sowietów w Starobielsku).
Był uczniem Gimnazjum im. Tadeusza Reytana i harcerzem 42. Warszawskiej Lotniczej Drużyny Harcerskiej im. Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury.
Podczas okupacji niemieckiej działał od 1940 roku w Szarych Szeregach, wykonując akcje w ramach Organizacji Małego Sabotażu “Wawer”. Po utworzeniu warszawskich Grup Szturmowych znalazł się w Hufcu Południe (SAD) w drużynie “SAD 300″ dowodzonej przez Eugeniusza Koechera “Kołczana”. Od września 1943 r. żołnierz 3. drużyny I. plutonu “Alek” 2. kompanii “Rudy” Batalionu “Zośka”. Po reorganizacji grudniowej 3. drużyna II. plutonu “Alek”. W czerwcu 1944 r. przeszedł przeszkolenie w Bazie Leśnej pod Wyszkowem w ramach Akcji “Par I”. Po przejściu Krzysztofa Kamila Baczyńskiego do “Parasola” objął po nim dowództwo sekcji.
Podczas Powstania Warszawskiego żołnierz 3. drużyny II. plutonu „Alek” kompanii „Rudy” batalionu „Zośka”. Został ciężko ranny drugiego dnia Powstania Warszawskiego podczas transportu mundurów z magazynu na Stawkach. Auto, którym przewożono mundury ul. Okopową, zostało ostrzelane z rejonu ul. Spokojnej. „Roger” otrzymał postrzał w brzuch i W wyniku odniesionych ran zmarł w dniu 4 sierpnia 1944 r. w szpitalu Karola i Marii Szlenkierów przy ul. Leszno 136 na Woli. Miał 17 lat.
Pochowany w kwaterze Batalionu „Zośka” na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie (A20-2-24).