Wojciech Lenart „Michał”, ppor., odznaczony KW, urodził się w dniu 20 lipca 1924 r. w Warszawie, jako młodszy syn Pauliny i Bonawentury Lenarta – profesora warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.
W 1943 roku ukończył już na tajnych kompletach I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie.
Podczas okupacji działał w polskim podziemiu – był żołnierzem 2. drużyny II. plutonu “Alek” 2. kompanii “Rudy” Batalionu AK “Zośka”. 27.04.1944 r. brał udział w akcji wykolejenia niemieckiego pociągu pospiesznego SFR, jadącego z Wołkowyska do Berlina, na odcinku Tłuszcz- Urle.
W Powstaniu Warszawskim walczył ze swoim oddziałem na Woli, Starym Mieście i Czerniakowie. Poległ 13 września 1944 w walkach przy ul. Książęcej 1 na Czerniakowie. Miał 20 lat.
Pochowany w kwaterze Baonu „Zośka” na Wojskowych Powązkach w Warszawie wraz z ppor. Januszem Wojtasiewiczem (ps. „Warda”) i ppor. phm. Wiesławem Tyczyńskim (ps. „Olgierd”) (kwatera A20-3-23).
Jego starszy brat podporucznik podharcmistrz Jan Lenart, również poległ – w dniu 28.08.1944 r. w Powstaniu Warszawskim jako dowódca II plutonu „Alek” 2. kompanii „Rudy” batalionu „Zośka” Armii Krajowej.