Marek Długoszowski „Baobab”, ppor., odznaczony dwukrotnie KW – urodzony 29 kwietnia 1924 roku w Warszawie, syn Jerzego Wieniawy-Długoszowskiego, pilota, dowódcy eskadry (zginął w 1931 r. w Grudziądzu podczas lotu ćwiczebnego), i Hanny z domu Zielińskiej. Jego stryjem był Bolesław Wieniawa-Długoszowski, a cioteczną babką Stefania Sempołowska.
Po ukończeniu Szkoły Powszechnej Organizacji Rodzin Wojskowych uczył się w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Joachima Lelewela. Należał do 5 Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. płk. Zygmunta Miłkowskiego. W czasie okupacji kontynuował naukę na tajnych kompletach Gimnazjum im. Joachima Lelewela, otrzymując maturę w 1942 r.
W konspiracji od 1940 roku w Szarych Szeregach. Działał w Organizacji Małego Sabotażu „Zośka”. W 1942 roku w ramach Grup Szturmowych żołnierz OS „Jerzy”. Od 1943 r. w tajnej 23 WDH. Ukończył Zastępczy Kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty ZWZ–AK.
Od września 1943 r. żołnierz I plutonu „Sad” 2 kompanii „Rudy” batalionu „Zośka”. W mieszkaniu na ul. Filtrowej 68 odbywały się szkolenia z bronią.
W Powstaniu Warszawskim walczył na Woli i Starym Mieście. Poległ 13 sierpnia 1944 r. na Starym Mieście przy ul. Muranowskiej róg ul. Pokornej.
Pochowany w kwaterze Batalionu „Zośka” na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie ( A24-4-22) z bratem Andrzejem – „Długi”, „Klanecki” , poległym w Powstaniu Warszawskim 3 sierpnia 1944 r. na Woli, jako zastępca dowódcy II plutonu „Alek” Batalionu „Zośka”.