Anna Wajcowicz „Hanka Kołczanka” łączniczka, odznaczona KW, urodzona 5 lipca 1925 roku w Śmiłowicach, powiat włocławski, córka Tadeusza, nauczyciela, kierownika szkoły, byłego żołnierza 1 kompanii kadrowej Legionów Polskich, i Natalii z domu Gajkiewicz, nauczycielki. Do 1939 r. ukończyła dwie klasy Gimnazjum im. Marii Konopnickiej. Ucząc się w gimnazjum, prowadziła drużynę harcerek przy Szkole Powszechnej Nr 6.
Od września 1939 r. w Pogotowiu Harcerek. Od maja 1940 r. czynna również w Kujawskim Stowarzyszeniu Literacko-Społecznym „Zew”. W 1940 r. wraz z ojcem przedostała się przez zieloną granicę do Warszawy. Tu uczęszczała do Państwowego Gimnazjum i Liceum Żeńskiego im. Narcyzy Żmichowskiej, uzyskując maturę na tajnych kompletach w 1944 r. Następnie zapisała się na Wydział Architektury tajnej Politechniki Warszawskiej.
W konspiracji od 1941 r. Od 1942 r. wywiadowczyni w Oddziale Informacyjno-Wywiadowczym KG ZWZ–AK. Brała także udział w akcjach Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”.
Od jesieni 1943 r. otrzymała przydział do II plutonu „Alek” 2 kompanii „Rudy” Batalionu „Zośka”, jako łączniczka dowódcy plutonu Eugeniusza Koechera „Kołczana” – stąd jej pseudonim. Uczestniczyła w akcji bojowej „T–U” oraz w szkoleniu wojskowym w „Bazie Leśnej” pod Wyszkowem.
Poległa 1 sierpnia 1944 r. w pierwszych walkach Powstania Warszawskiego na ul. Okopowej, od serii karabinu maszynowego z bunkra w Gettcie, w trakcie zdobywania broni z samochodu – „budy” żandarmerii niemieckiej.
Pochowana na Cmentarzu Wojskowym w Kwaterze Batalionu “Zośka” w jednej mogile razem z Dorotą Łempicką “Dorotą” i Anną Kołdoń “Anusią” ( A20-3-21).
Starsza siostra Andrzeja, plut. „Bacy”, z II plutonu 2 kompanii „Rudy”, ciężko rannego w ataku na Stawkach 13 sierpnia 1944 r. Po wojnie inżyniera elektryka, zmarłego 14 marca 1996 r. w Olsztynie.