Wiesław Krajewski „Sem”, „Miki” ppor. phm, odznaczony. trzykrotnie KW, urodził się dnia 6 września 1923 roku w Warszawie, syn Zdzisława, doktora medycyny, do 1939 r. naczelnego lekarza Ubezpieczalni Społecznej w Tomaszowie Mazowieckim, i Marii z domu Krawczyk, nauczycielki. W latach 1935–1939 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum i Liceum Męskiego im. Stefana Batorego w Warszawie. Od 1935 r. był członkiem 23 Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. Bolesława Chrobrego. Maturę uzyskał na tajnych kompletach w czasie okupacji. Następnie studiował w Państwowej Szkole Budowy Maszyn (dawna Państwowa Wyższa Szkoła Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda), którą ukończył w 1942 r.
W konspiracji w Szarych Szeregach, pełnił służbę w Organizacji Małego Sabotażu „Wawer” i w podległych Kedywowi KG AK Grupach Szturmowych. W maju 1944 r. ukończył Zastępczy Kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty „Agricola”. Uczestniczył w akcjach bojowych: „Arsenał” (jako członek sekcji „Sten I”), „Celestynów”, „Góral”, „Sieczychy” i „Wilanów”, w czasie której wyróżnił się wyjątkową odwagą. Do wybuchu Powstania był dowódcą drużyny motorowej w 2 kompanii „Rudy” batalionu „Zośka”.
W Powstaniu Warszawskim, odcięty w godzinie „W” od batalionu, dołączył na Czerniakowie, gdzie brał udział w walkach z resztką 2 kompanii „Rudy”.
Poległ w dniu 20 września 1944 r. w czasie obrony jednej z ostatnich redut – domu Wilanowska 5.
Cioteczny brat Jerzego Świderskiego („Pol”) z II plutonu „Alek”, który poległ w Powstaniu 12 sierpnia 1944 r. na Stawkach.
Pochowani w Kwaterze Batalionu “Zośka” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, kwatera A 20, rząd 3, grób 14.